Kamienica nie musi być głośna, ale grube mury nie gwarantują ciszy. O komforcie akustycznym decydują przede wszystkim rodzaj stropu, stan techniczny budynku, okna oraz położenie mieszkania względem ulicy i sąsiadów.
Grube mury nie oznaczają ciszy
Masywne ściany zewnętrzne mogą ograniczać hałas uliczny, zwłaszcza gdy budynek ma dobrze zachowane okna skrzynkowe lub nowe okna o wysokiej izolacyjności. Nie rozwiązują jednak problemu dźwięków przenoszonych między lokalami. W tym przypadku większe znaczenie mają stropy, połączenia ścian i podłóg oraz przebieg instalacji.
Kamienica kamienicy nierówna. W jednym budynku mogą występować stropy drewniane, w innym betonowe, a w jeszcze innym konstrukcja była wielokrotnie przebudowywana. Standardy stosowane przed stu laty różnią się od współczesnych, dlatego ocenę konkretnego mieszkania trzeba oprzeć na oględzinach, a nie na samym wieku lub grubości murów.
Skąd pochodzi hałas w kamienicy?
Dźwięki docierające do mieszkania mają różny charakter. Hałas powietrzny obejmuje między innymi rozmowy, muzykę i odgłosy ruchu ulicznego. Hałas uderzeniowy powstaje wtedy, gdy ktoś chodzi, przesuwa meble albo coś upuszcza. Stropy drewniane, szczególnie z osłabionym wypełnieniem lub szczelinami, często słabo ograniczają ten drugi rodzaj dźwięku.
| Źródło hałasu | Charakterystyka | Możliwość wygłuszenia |
|---|---|---|
| Ulica | Ruch samochodów, tramwaje, rozmowy przechodniów i lokale usługowe | Najczęściej możliwe przez okna i uszczelnienie, ale trudniejsze przy bardzo głośnej lokalizacji |
| Sąsiedzi z góry | Kroki, przesuwanie krzeseł, uderzenia, czasem także rozmowy | Trudne, zwłaszcza przy stropie drewnianym i dźwiękach uderzeniowych |
| Sąsiedzi za ścianą | Głosy, telewizor, muzyka i odgłosy urządzeń | Możliwe przez dodatkową warstwę ścienną, lecz kosztem powierzchni lokalu |
| Instalacje | Szmer wody, stukanie rur, praca urządzeń i dźwięki przenoszone pionem | Trudne, ponieważ źródło może znajdować się poza mieszkaniem |
Osobną grupę stanowią instalacje prowadzone przez piony. Rury wodne, kanalizacyjne czy przewody wentylacyjne mogą przenosić dźwięk między kondygnacjami. W starszych budynkach zdarza się też, że nieszczelności wokół rur i przewodów tworzą dodatkowe drogi dla hałasu.
Jak sprawdzić akustykę podczas oględzin?
Krótka wizyta w środku dnia może dać fałszywie dobry obraz. Mieszkanie trzeba sprawdzać w warunkach, w których zwykle będzie użytkowane, a najlepiej odwiedzić je o różnych porach. Podczas oględzin wykonaj następujące czynności:
- Przyjdź w godzinach szczytu – sprawdź mieszkanie rano, po południu albo wieczorem, gdy mieszkańcy wracają z pracy, a ruch uliczny jest większy.
- Zamknij wszystkie okna – przez chwilę posłuchaj, czy słychać samochody, tramwaje, dostawy lub rozmowy z chodnika.
- Otwórz i zamknij okna osobno – porównanie pokaże, jak dużo hałasu przedostaje się przez stolarkę.
- Stań przy ścianach i pionach instalacyjnych – zwróć uwagę na szum wody, stukanie oraz dźwięki dochodzące z łazienek sąsiadów.
- Posłuchaj na klatce schodowej – zamknij drzwi mieszkania i sprawdź, czy rozmowy, kroki oraz trzaskanie drzwi są wyraźnie słyszalne w środku.
- Obejrzyj podłogi i listwy – szczeliny przy ścianach, luźne deski i widoczne ubytki mogą ułatwiać przenoszenie dźwięków.
- Ustal rodzaj stropu – zapytaj właściciela, zarządcę lub administrację, czy między lokalami znajduje się strop drewniany, betonowy czy konstrukcja mieszana.
- Sprawdź sąsiedztwo lokalu – lokal usługowy, restauracja, warsztat albo mieszkanie wynajmowane krótkoterminowo może generować więcej hałasu niż spokojne mieszkanie.
Samo stukanie w ścianę nie pozwala wiarygodnie ocenić izolacyjności. Jeśli akustyka ma dla Ciebie duże znaczenie, poproś o drugą wizytę i porozmawiaj z obecnymi mieszkańcami. Ich obserwacje dotyczące nocnych hałasów, rur czy sąsiadów z góry będą bardziej użyteczne niż ogólna deklaracja sprzedającego.
Kiedy kamienica może być cicha?
Największą szansę na spokojne mieszkanie daje lokal od strony podwórka, z dala od ruchliwej ulicy, przystanku i parterowych lokali usługowych. Pomaga też ostatnie piętro, ponieważ odpadają odgłosy kroków i przesuwania przedmiotów z mieszkania nad głową. Nie eliminuje to jednak hałasu z klatki schodowej, instalacji ani ulicy.
Strop betonowy zwykle lepiej ogranicza część dźwięków niż lekki, zużyty strop drewniany, ale nie jest automatyczną gwarancją ciszy. Znaczenie ma również sposób wykonania podłogi, warstwy wykończeniowe i połączenia konstrukcyjne. Dobrze zachowane okna skrzynkowe mogą bardzo skutecznie ograniczać hałas zewnętrzny, choć ich stan trzeba ocenić indywidualnie.
Co można zrobić, gdy mieszkanie jest zbyt głośne?
Zakres prac zależy od rodzaju dźwięku. Głosy i muzykę można częściowo ograniczać przez uszczelnienie przegród, cięższe drzwi, poprawę stolarki lub dodatkową warstwę ścienną. Kroki i uderzenia są trudniejsze, ponieważ drgania przechodzą przez całą konstrukcję. W przypadku stropu drewnianego samo położenie grubego dywanu zwykle poprawia komfort tylko w ograniczonym stopniu.
Najczęściej stosowane rozwiązania obejmują:
- uszczelnienie stolarki okiennej i drzwi wejściowych, gdy problemem jest hałas z ulicy lub klatki schodowej;
- dywany, regały i cięższe wyposażenie, które mogą zmniejszyć pogłos wewnątrz mieszkania;
- podwieszany sufit albo przedściankę akustyczną, gdy dźwięki dochodzą przez przegrodę;
- remont warstw podłogi, gdy potrzebne jest ograniczenie przenoszenia drgań przez strop.
Pełne wygłuszenie mieszkania w kamienicy jest zwykle trudne i kosztowne. Skuteczna poprawa może wymagać ingerencji w strop, ściany lub instalacje, a przy budynku zabytkowym także uzgodnień ze wspólnotą albo konserwatorem zabytków.
Przed zakupem nie zakładaj więc, że problem da się łatwo naprawić po remoncie. Najbezpieczniej najpierw ustalić, skąd dokładnie dochodzi hałas i czy prace obejmą wyłącznie Twój lokal, czy także części wspólne budynku. W praktyce odpowiedź na pytanie, czy w kamienicy jest cicho, brzmi: czasem tak, ale ciszę trzeba sprawdzić w konkretnym mieszkaniu, a nie oceniać po samych grubych murach.
