Dom dwukondygnacyjny to budynek z dwiema pełnymi kondygnacjami nadziemnymi. W typowym domu jednorodzinnym pierwszą kondygnację stanowi parter, a drugą – piętro. Oba poziomy mają pełną wysokość pomieszczeń i pionowe ściany, dlatego taki budynek różni się od domu z poddaszem użytkowym.
Co oznacza kondygnacja w domu?
Kondygnacja to nadziemna, pozioma część budynku, w której znajdują się pomieszczenia. W domu jednorodzinnym za kondygnację uznaje się więc między innymi parter oraz piętro. Dom dwukondygnacyjny ma dwa takie poziomy ułożone jeden nad drugim.
W praktyce oznacza to, że parter jest pierwszą kondygnacją, a piętro – drugą. Określenie „pełna” odnosi się do konstrukcji i wysokości tej części budynku. Na obu poziomach znajdują się pionowe ściany, a dach nie ogranicza wysokości pomieszczeń tak jak na poddaszu ze skosami.
Dom dwukondygnacyjny a poddasze użytkowe
Dom z poddaszem użytkowym również może mieć dwie użytkowe części, ale nie jest tym samym co budynek z dwiema pełnymi kondygnacjami. Na poddaszu dach zwykle opada bezpośrednio nad pomieszczeniami, dlatego we wnętrzu pojawiają się skosy. Wysokość przestrzeni zależy tam od kąta nachylenia dachu oraz wysokości ścianki kolankowej, czyli niskiej ściany, na której opiera się konstrukcja dachu.
Najważniejsze różnice między tymi rozwiązaniami przedstawiają się następująco:
- Dom dwukondygnacyjny – ma parter i pełne piętro z pionowymi ścianami.
- Dom z poddaszem użytkowym – ma parter oraz poddasze ograniczone przez skosy dachu.
- Swoboda aranżacji – na pełnym piętrze łatwiej ustawić wysokie meble i zaplanować pomieszczenia bez uwzględniania skosów.
- Znaczenie architektoniczne – określenie „dwukondygnacyjny” wskazuje na dwie pełne kondygnacje, a nie tylko na dwie użytkowe części budynku.
To rozróżnienie ma znaczenie przy czytaniu projektu budowlanego i opisu budynku. Dom z poddaszem użytkowym może wyglądać jak piętrowy, lecz jego górny poziom ma inną konstrukcję i funkcję niż pełna druga kondygnacja.
Jak wykorzystuje się dwie pełne kondygnacje?
Dwa pełne poziomy pozwalają rozdzielić funkcje domu. Na parterze często planuje się strefę dzienną z salonem, kuchnią i jadalnią, a na piętrze strefę nocną z sypialniami i łazienkami. Taki układ może też ułatwiać oddzielenie pomieszczeń używanych wspólnie od bardziej prywatnej części domu.
Pełne piętro nie ma ograniczeń wynikających ze skosów, więc łatwiej zaplanować ustawienie szaf, regałów czy drzwi. Budowa w górę pozwala również uzyskać większą powierzchnię użytkową przy mniejszej powierzchni zabudowy, co może mieć znaczenie na niewielkiej działce. Wyższa bryła budynku wpływa jednak na jego wygląd, otoczenie i sposób dopasowania do warunków działki, dlatego ostateczna forma zawsze wynika z projektu oraz miejscowych wymagań.
Najprościej przyjąć, że dom dwukondygnacyjny ma parter i pełne piętro, natomiast dom z poddaszem użytkowym ma parter oraz górną przestrzeń pod dachem, zwykle ze skosami. To właśnie konstrukcja drugiego poziomu decyduje o różnicy między tymi określeniami.
